Praktijk voor hypnose en therapie

Het pad naar rust. Bel 0655 37 61 30

Hoe begin je een allereerste blogpagina in vredesnaam? Heb je daar hulp bij nodig? Nou in eerste instantie maar gewoon beginnen met schrijven wat er het eerste in je opkomt. Via Janeth, mijn vrouw hoorde ik dat één van mij cliënten hartstikke blij was dat hij bij mij was geweest. Na 40 jaar van depressie, pillen hulpverleners en lange wachttijden had hij dan toch de knoop door gehakt. Samen met zijn vrouw kwam hij bij mij aan de deur. Er had een week tussen de afspraak en het eerste contact gezeten. Hij was duidelijk nerveus. Bij de kennismaking drink ik altijd thee of koffie. De ontspanning kwam al meteen toe hij zijn verhaal in het Fries kon gaan doen en ik ook nog in het fries ging antwoorden.
Geen depressie is het zelfde en toch lijken ze op elkaar. Al snel waren we door de 40 jaren van depressie gegaan. Je wilt van alles weten, maar je wilt niet dat hij verder de put in gaat. We zijn na een driekwart uur nog met een hypnosesessie gestart.
De stoel, ja die is prima, heerlijk oh de leuning kan ook nog achterover. Heerlijk. Concentratie, aandacht, blik op oneindig, voel de stoel hoe die je draagt, en -laten we zeggen Jan- ging heel snel en gemakkelijk in trance of hypnose, hoe je het ook maar wilt noemen. Na een tijd een visualisatie van iets uit het verleden, een droom die heel veel betekende. Na een tijd van zoeken en vragen over de situatie, aanreiken hoe het anders zou kunnen en zo verder. Uiteindelijk na een relatief korte sessie terug naar hier en nu. Een brede grijns, alsof hij blij was. Hij wist alles nog. Het voelde vertrouwd en heel prettig.

Hoe fijn is het dat iemand zich zo prettig kan voelen, zo kan ontspannen en mee kan gaan op zoek naar andere mogelijkheden. Nog zo'n sessie en Jan ging anders naar huis. De derde en laatste sessie kwam hij zelf in de auto. Hij voelde zich goed.
Mijn vrouw, die zijn vrouw behandeld had, belde vandaag met haar. Zij was nieuwsgierig hoe het met haar zou gaan en Jan die zo veranderd was. Daar dien je rekening mee te houden in therapie. Ze kon het eigenlijk nog steeds niet geloven, maar daar had ik Jan al voor gewaarschuwd. Na zo'n lange tijd van steeds weer depressief zijn en dan weer een tijdje hyper de pieper, want dat hoort wel bij manische depressiviteit, denk je als partner dat het allemaal wel weer terug zal gaan. Maar Jan ging door, genoot van de dingen die hij deed en doet. Jan maakt weer plannen, vult zijn leven weer steeds meer in.